Novatec
 


 Weekendpelgrimage

 Primaire gegevens

 Tip Marugg
 Weekendpelgrimage
 Querido
 Amsterdam 4e druk 1986
 Eerste druk 1958

 Het verhaal bestaat uit 184 bladzijden en 23 hoofdstukken. Het is een psychologische roman.

 Titelverklaring

 De titel weekendpelgrimage slaat terug op de kroegentocht van de ikfiguur, hij gaat alle bars af om afscheid van ze te nemen op die ene zaterdagnacht, omdat deze nacht anders is en niet zoals alle andere zaterdagnachten.



 Samenvatting

 Het begint op een regenachtige nacht als de ikfiguur met zijn hoofd op het stuur ligt, nadat hij met zijn auto in de bermen is gereden. Vanaf dat moment denkt hij terug aan hoe het allemaal begonnen is. De ikfiguur is een alcoholist die verslaafd is aan de whisky-soda en op een zaterdagavond alle bars afgaat om afscheid van ze te nemen. Hij wil die avond graag alleen zijn zonder dat er kennissen of vrienden zijn die hem lastig vallen. In die bars denkt hij terug aan vroeger, aan zijn kindertijd en wat hij allemaal heeft meegemaakt in z'n leven. Hij beschrijft ook het eiland, het eiland dat vooral een negereiland is, waarin hij zich niet goed thuis voelt, omdat hij blank is. De tegenstellingen tussen leven en dood, werkelijkheid en droom, blank en zwart, Europa en de Antilliaanse tropen, westerse beschaving en negercultuur worden door hem beschreven. Doordat hij zich niet thuis voelt op het eiland en zich eenzaam voelt denkt hij vaak aan zelfmoord: "mijn sombere eenzaamheid was eeuwig en erfelijk, het verloren paradijs voor altijd verloren". En verder: "De daad die ik op het punt sta te verrichten door met mijn wagen en al de zee in te rijden, is geen waanzinnige, dronken opwelling. De idee tot zelfvernietiging is er reeds lang geweest". Die avond stelt hij zichzelf ook voor 3 keuzes: naar bed gaan als hij alle bars is afgegaan, naar Canada vertrekken of met wagen en al de zee inrijden. Hij is soms ook niet helemaal zichzelf, hij krijgt dan van die opwellingen. Zo is hij die avond nog naar Hotel Continental geweest, waar hij de klerk heeft wijsgemaakt dat hij een zakenman is die net van het vliegtuig uit Montreal komt en nu een kamer nodig heeft. Hij moet dan om 6 uur 's morgens gewekt worden zodat hij kan doorreizen naar Trinidad.
 Verder in de avond krijgt hij weer een opwelling: "Het heeft niet veel gescheeld of ik heb een jongen van een jaar of vijftien van het leven beroofd. Er was geen enkele reden toe. Zomaar. Hij stond aan de kant van de weg in de regen en ik heb gestopt en hem een lift gegeven. Zodra hij in de auto was gestapt, kwam het idee in me op. Ik breng deze knaap naar de noordkust en gooi hem in de golven. Maar ik heb het niet gedaan. Ik heb de auto ergens gestopt en hem weggestuurd".
 Het verhaal eindigt als het gestopt is met regenen en het licht begint te worden. De koplampen van zijn auto schijnen op een grote injuboom. De ikfiguur begint dan over die oude boom te vertellen en gaat vragen aan de boom stellen: "Zou de boom ook tot mij kunnen spreken en zou ik hem kunnen verstaan? [....] Zou de boom mij kunnen horen wanneer ik tot hem spreek?" Later start hij de auto en rijdt richting stad, hij beseft dat dit zijn eiland is, hij aanvaardt zijn leven hier: "Dit is mijn stad. Dit is mijn eiland".



 Thema & motieven

 Als thema heb ik alcoholisme en zelfvernietiging, omdat hij de hele tijd whisky-soda drinkt bij elke bar en hij ook niet zonder die drank kan. Drank speelt een grote rol in zijn leven.
 Door de drank is hij ook zichzelf niet, zo denkt hij nogal vaak aan zelfmoord: "Wanneer ik dronken ben, pleeg ik altijd zelfmoord. Wanneer ik dronken ben, word ik vreemdeling; ik voel dan dat ik niet thuis hoor in de kring of op de plaats waar ik me bevind. Wanneer ik dronken ben, voel ik altijd een ontzettend gemis, komt altijd weer dezelfde hevige drang naar ontvluchting terug en probeer ik altijd een plaats te vinden waar ik veilig zal zijn. Daarom pleeg ik altijd zelfmoord op zaterdagavond."

 Motieven:

 Negers: De ikfiguur vindt dat het eiland een negereiland is en hij voelt zich er als blanke niet thuis, soms zou hij willen dat hij een neger was: "Soms zou ik willen dat ik een neger was. Nou ja, ik bedoel niet helemaal zwart, maar toch dat mijn huidskleur een beetje gekleurd was. Ik stel me voor dat ik me dan wel beter op mijn gemak zou voelen hier. Dit is een negereiland, hoe je het ook bekijkt."
 Whisky-soda: Hij bestelt bij iedere bar een whisky-soda
 Zelfmoord: Hij denkt vaak aan zelfmoord: "Mijn drang naar zelfvernietiging is niet alleen onafscheidelijk verbonden met mijn diepste wezen, maar gaat ook inning samen met de plaats waar ik woon [...] Mijn leven lang heb ik het besef van een vroege dood met mij meegedragen. [...] De idee tot zelfvernietiging is er reeds lang geweest [...] Ik had zelfmoord aanvaard."

 Tijd & ruimte

 Het verhaal speelt zich af op het eiland Curaçao op een zaterdagavond en nacht. De ikfiguur rijdt in zijn auto en denkt terug aan vroeger en hoe het die dag allemaal begonnen is. Hij gaat allerlei bars af: Do Re Mi Bar, Bolero Bar, Radar Bar, Eisenhower Bar, ABC Bar, Delicias, Droefheid Bar en Miramar. Het is niet chronologisch, omdat de ikfiguur in het ene hoofdstuk in het verleden is en in het andere hoofdstuk is hij weer in het heden. Er zitten een hele boel flashbacks in en in de flashbacks zitten ook weer flashbacks. Het einde is volgens mij gesloten, omdat de ikfiguur zijn leven begint te aanvaarden en zijn kroegentocht voorbij is, doordat het dag begint te worden.

 Gedicht

 Uw heftige bezwaren
 Als ik mijn drinkglas vul,
 Berusten op een mengeling
 Van klets en flauwekul.

 Een lichaam blijft in alcohol
 Gewoonlijk jaren goed,
 Dus rep mij niet van lijfsgevaar
 wanneer ik drinken moet.
 Simon Knepper

 Bron: Ik kan wel raden wat u zit te lezen, Wilbert Friederichs, De Gelderlander, 1e druk 1989

 Waarom heb ik dit gedicht gekozen?
 De ikfiguur is een alcoholist en drinkt altijd whisky-soda. Door de drank blijft hij als het ware in leven. Hij kan niet zonder drank.
 Overeenkomsten tussen Weekendpelgrimage en De morgen loeit weer aan

 De boeken gaan allebei over een persoon die drankverslaafd is en zich ellendig voelt en zelfmoord wil plegen. Ze voelen zich allebei niet thuis op het eiland en denken steeds aan hun verleden. Beide verhalen spelen ook 's nachts af. De onderwerpen die dus in beide boeken voorkomen zijn alcohol, dood en zelfmoord. Het lijkt er ook op dat "De morgen loeit weer aan" een vervolg is op "Weekendpelgrimage", omdat in "Weekendpelgrimage" de ikpersoon nog jong is en graag een kluizenaar wil zijn en in het andere boek is de ikpersoon oud en een kluizenaar.

 

 


 Mening

 Ik vond "De morgen loeit weer aan" leuker om te lezen, omdat daar meer in gebeurde. In "Weekendpelgrimage" gebeuren ook wel dingen maar die zijn saaier. In "Weekendpelgrimage" wordt het eiland Curaçao beschreven, op een hele gedetailleerde manier, waardoor ik er gauw genoeg van had. In beide boeken komen heel veel flashbacks in voor en in de flashbacks zaten ook weer flashbacks waardoor ik soms wel eens in de war raakte. Ik vond het jammer dat in beide verhalen de ikfiguren geen naam hadden, de vrienden en kennissen hadden daarentegen wel een naam. De verhalen waren wel te lezen, maar soms kon ik het niet helemaal volgen, de zinnen waren dan te lang of te moeilijk geschreven, waardoor ik sommige passages opnieuw moest lezen om ze beter te begrijpen. De herinneringen aan de kindertijd vond ik wel leuk om te lezen. Wat ik minder aan "De morgen loeit weer" aan vond, was het gezeur van de ikpersoon, hoe ellendig hij zich wel niet voelt. Er kwamen in beide boeken veel personen voor, waardoor ik steeds na moest denken wie ze ook al weer waren. Ik vond het verhaal in "De morgen loeit weer aan" waarin de vrouwen elkaar steeds meer beledigen wel grappig om te lezen, volgens mij heeft Tip Marugg dat verhaal met zijn zatte kop geschreven, omdat het totaal iets anders is, waardoor het net lijkt dat het niet in het verhaal hoort.


 


 Prin

rTip Marugg



Tip Marugg
Silvio Alberto Marugg
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Geboren 16 december 1923, Willemstad
Overleden 22 april 2006, Willemstad
Land Nederlandse Antillen
 
Dbnl-profiel

Portaal  Portaalicoon   Literatuur
 

Silvio Alberto (Tip) Marugg (Willemstad, 16 december 1923 - aldaar, 22 april 2006) was een Antilliaans schrijver en dichter.

Hij werd geboren als vijfde van zeven kinderen. Zijn ouders waren beiden rooms-katholiek maar Marugg werd zowel katholiek als protestants opgevoed. Hij haalde zijn mulo-diploma in 1942 en moest daarna vijf jaar in militaire dienst. Vervolgens werkte hij enkele decennia bij Shell. Toen hij meewerkte aan het personeelsblad van Shell, 'Passaat', ontdekte hij het plezier van schrijven. Hij debuteerde in 1958 met de roman Weekendpelgrimage. In 1967 volgde In de straten van Tepalka. Pas in 1988 verscheen zijn derde roman, De morgen loeit weer aan die werd genomineerd voor de AKO-Literatuurprijs. Marugg was toen al bijna twintig jaar met pensioen (sinds 1970) en leefde teruggetrokken. Zijn boeken werden onder andere in het Engels en het Russisch vertaald.

Net als bij Boeli van Leeuwen, met wie hij bevriend was, speelt ook bij Marugg het eilandleven een centrale rol. Ook hij zoekt daarin uitdrukking van de paradoxen van het individuele bestaan en de kleine gemeenschap. De stijl is echter anders. Waar Van Leeuwen zich flamboyant betoont en meer aandacht heeft voor de groep, was Marugg ingetogener, melancholischer en meer gericht op het individu.

De laatste jaren van zijn leven had hij te kampen met een sterk achteruitgelopen gezichtsvermogen waardoor hij niet goed meer in staat was te lezen en te schrijven. Ook moest hij sinds een jaar voor zijn dood een been missen vanwege een infectie.

Alhoewel christelijk opgevoed was Marugg niet gelovig. Zijn ongeloof vormde voor hem een motivatie om te schrijven om zodoende te trachten het leven enige zin te geven.

Bibliografie[bewerken]
1957 - Weekendpelgrimage (roman) (1e druk in de Antilliaanse Cahiers; eerste afzonderlijke boekuitgave: 1958)
1967 - In de straten van Tepalka (roman)
1976 - Afschuw van licht; gedichten 1946-1951
1988 - De morgen loeit weer aan (roman)
2009 - De hemel is van korte duur (Verzameld Werk, bezorgd door Aart Broek en Wim Rutgers)

Zie ook[bewerken]
Antilliaanse literatuur
Lijst van Antilliaanse schrijvers
In 2009 verscheen ook een boek over het leven van Tip Marugg onder de titel Niemand is een eiland (Petra Possel, uitgeverij De Bezige Bij)

Externe links[bewerken]
Drank, dromen en de dood NRC, 24 april 2006
De Indiaan baarde een neger: deel III, Niemand goedenacht 1992, regisseur Sherman de Jesus
Tip Marugg, Curaçao, 1923-2006 Boeken.vpro.nl
Tip Marugg Schrijversinfo
Tip Marugg DBNL
Verzameld werk van Tip Marugg
 


Categorieën: Nederlands-Antilliaans dichter
Nederlands-Antilliaans schrijver




Navigatiemenu



Registreren
Niet aangemeld
Overlegpagina IP-adres
Bijdragen IP-adres
Aanmelden



Artikel


Overleg




 



Lezen


Bewerken


Geschiedenis






 




Hoofdpagina
Vind een artikel
Vandaag
Etalage
Categorieën
Recente wijzigingen
Nieuwe artikelen
Willekeurige pagina


Informatie

Gebruikersportaal
Snelcursus
Hulp en contact
Donaties


Hulpmiddelen

Links naar deze pagina
Verwante wijzigingen
Bestand uploaden
Speciale pagina's
Permanente koppeling
Paginagegevens
Gegevensitem
Deze pagina citeren


Afdrukken/exporteren

Boek maken
Downloaden als PDF
Printervriendelijke versie

 
In andere talen

English
Frysk
Magyar
Papiamentu

Koppelingen bewerken

Deze pagina is het laatst bewerkt op 7 mrt 2013 om 03:14.
De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie.
 Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc., een organisatie zonder winstoogmerk.
Privacybeleid
Over Wikipedia
Voorbehoud
Ontwikkelaars
Mobiele weergave
Wikimedia Foundation
Powered by MediaWiki